Koç Burcu

adettir akşamları burdan geçer yengeniz
savrulur al eteği, baygın göz, ince bilek
mor günler sevdiririm kaşını kaldırana
yüzündeki yangınla eve gider sekerek

biraz saydıracaktım tutup bırakmadınız
şu saksağan yavrusu baksın neymiş ekelik
kızı önce ben gördüm, ilkin benle konuştu
gerisi laf ü güzaf, koça karşı tekelik

kaptanların karıdır topu çatala takmak
hayatı çalımlamak incelik ister biraz
jagler´i de sürmesem düşer ter kokusundan
dalına dokundukça sallanıp duran kiraz

yarı saha toz duman ilk onbirden sekizi
forvete üşüşüyor namusa toz kondukça
pörtlek gözlü kaleci ve iskeletor nuri
defansa çekiliyor bendeki dalgınlıkla

rakip kale önünde son fırsatlar da heba
selam bile vermedi yandan bakış savruk saç
sülüsünü almaya her gidende yaradır
kitaplara daldıkça derinleşen bir yırtmaç

ne etsem berabere bitmedi o yılgın maç
herkes bende kalanı küçük bir sıyrık sanır
sen aklıma düştükçe içim nasıl izdiham
terkedilmiş bir evin ilk günü kadar ağır.