Bir <strike>ikna</strike> odası romanı...
<strike>İkna</strike> edeceğiz biz seni şimdi. <strike>İkna</strike> edeceğiz biz şimdi seni. <strike>İkna</strike> edeceğiz seni biz şimdi. <strike>İkna</strike> edeceğiz seni şimdi biz.
Yavaş yavaş yürürdük onunla köy yolunda. Koluna girerdim. Bir adımı otuz iki santimetreydi. Bir santim yarım dünyaydı. Bir yarım dünya bir nefesti. Bir nefes istanbuldu. İstanbul hayaldi. Hayaldi, gelecekti. Dualarla göndermişti beni. Bir nefeste göndermişti. Yarım dünya aşarak bir adımının otuz ikide birinde. Oku da gel demişti. Doktor ol. Toktur derdi doktora. Okuyan herkes toktur olur sanırdı. Koluna girerdim onun köy yolunda. Yöy onundu, yol onundu, dünya onundu. Çamaşırı kül ile ağartan bir ihtiyar kadını yenemezsiniz siz. Bunu haykırsam şimdi. Ağlamadan hayır. Duayla geldim buraya. Onun hatırımda tutmak bana güç verecek.
Şimdi çıkacağız ve kampüste beraber yürüyeceğiz.