ölmeye ve dirilmeye dair yüzlerce olay hatırladım. gördüm ki ben yalnızca tanrıya inandığımda yaşıyordum. tanrıyı düşünmem yetiyordu, o zaman hemen diriliyordum. onu unuttuğum, ona inanmadığım zamanlarda ise, yaşam da yok oluyordu. yaşamın bu diriliş ve ölümleri neydi? tanrının varlığına inancı kaybettiğimde sanki yaşamla ilgili bağlarım da kopuyordu. tanrıyı bulmak konusunda az da olsa umudum olmasa, yaşamıma çoktan son verirdim. fakat yaşıyordum. onu hissettiğim ve onu aradığım zaman yaşıyordum. öyleyse o vardır. o, onsuz yaşanamayandır.